Odwołanie rozłożenia kary grzywny na raty

ODWOŁANIE ROZŁOŻENIA KARY GRZYWNY NA RATY

 

Przesłanki odwołania kary grzywny na raty

Ustawodawca w art. 50 k.k.w przewidział dwie podstawy odwołania rozłożenia kary grzywny na raty:

  1. podstawa obligatoryjna (tj. Sąd musi) odwołania rozłożenia kary grzywny na raty zachodzi jeżeli ujawnią się nowe lub poprzednio nieznane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia.

A zatem Sąd będzie zobligowany do wydania postanowienia o odwołaniu rozłożenia kary grzywny na raty jeśli po wydaniu postanowienia o rozłożeniu kary grzywny na raty ujawnią się takie okoliczności, które będą wskazywać na brak zasadności uprzedniego rozstrzygnięcia- np. okaże się, iż skazany dysponował w dacie wydania postanowienia o rozłożeniu kary grzywny na raty wystarczającym majątkiem i mógł jednorazowo uiścić całą grzywnę.

  1. podstawa fakultatywna (tj. Sąd może, ale nie musi) odwołania rozłożenia kary grzywny na raty zachodzi wówczas, gdy skazany uchybił terminowi płatności choćby jednej raty, chyba, że wykaże, iż nastąpiło to z przyczyn od niego niezależnych. Tym samym ustawodawca wprowadza domniemanie, iż uchybienie płatności nastąpiło z przyczyn zależnych od skazanego.

 

A zatem Sąd może wydać postanowienie o odwołaniu rozłożenia kary grzywny na raty jeśli skazany uchybił terminowi płatności choćby jednej raty ( przy czym w doktrynie wskazuje, że nie spłacenie całej raty w terminie a tylko jej części również stanowi podstawę fakultatywną do wydania postanowienia o odwołaniu rozłożenia kary grzywny na raty).

Jak słusznie wskazał Sąd Apelacyjny w Lublinie: o prawidłowym wywiązywaniu się z obowiązku uiszczania grzywny w częściach można mówić jedynie wówczas, gdy skazany płaci je w terminie i w wysokości ustalonych w postanowieniu o rozłożeniu grzywny na raty. Każde odstępstwo od treści orzeczenia w tym przedmiocie dokonane samodzielnie przez skazanego jest równoznaczne z uchybieniem terminowi płatności raty[…]” (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2012 r., LEX 121084)

Odwołania rozłożenia kary grzywny na raty skazany może uniknąć jedynie, gdy wykaże, iż uchybienie terminowi płatności raty nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych.  W orzecznictwie słusznie wskazuje się, iż: „przepis art. 50 § 2 k.k.w. zawiera domniemanie, iż uchybienie w płatności raty grzywny następuje z przyczyn zależnych od skazanego. Sąd nie musi zatem z urzędu ustalać przyczyn tego uchybienia i ma prawo odwołać rozłożenie grzywny na raty w oparciu tylko o stwierdzony fakt jego zaistnienia. W tym zakresie sąd ma jedynie obowiązek dopełnić wszystkich wymogów procesowych, które umożliwiają skazanemu obronę przez wykazanie, że nie płacił rat z przyczyn od siebie niezależnych. Ciężar dowodu co do przyczyn uchybienia płatności rat grzywny spoczywa więc na skazanym.” (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 7 września 2011 r. w sprawie o sygn. akt II AKzw 880/11).

A zatem to skazany jest zobowiązany do wskazania Sądowi okoliczności i odpowiednich dowodów potwierdzających, iż uchybienie w płatności rat nastąpiło z przyczyn od niego zależnych tj. np. z powodu zdarzeń losowych (których skazany nie mógł przewidzieć), choroby (w szczególności długotrwałej, skutkującej np. obniżeniem wynagrodzenia/dochodów etc.), utraty pracy etc.

Słusznie wskazuje się w orzecznictwie, iż: „za nieodwoływaniem rozłożenia grzywny na raty nie może przemawiać ogólne twierdzenie skazanego, iż jego rodzina boryka się problemami finansowymi. Trudna sytuacja materialna skarżącego rozważana była już w chwili wydania orzeczenia o rozłożeniu grzywny na raty i stanowiła jego podstawę. Wydając orzeczenie o rozłożeniu grzywny na raty, sąd posiadał również informację dotyczącą obowiązku odbycia przez skazanego kary pozbawienia wolności. Ponowne uwzględnienie i odmienna ocena powyższych okoliczności w postępowaniu w przedmiocie odwołania rozłożenia kary grzywny na raty nie jest dopuszczalna. Fakt osadzenia w zakładzie karnym oraz stanowiący jego typową konsekwencję fakt pogorszenia się sytuacji materialnej osób dla skazanego najbliższych, nie mogą być zakwalifikowane do okoliczności od skazanego niezależnych. Stanowią one bowiem konsekwencję popełnienia przez niego przestępstwa, a więc świadomego i dobrowolnego naruszenia przepisów prawa karnego.” (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 7 września 2011 r. w sprawie o sygn. akt II AKzw 880/11).

Tryb odwołania rozłożenia kary grzywny na raty

Postanowienie w przedmiocie odwołania rozłożenia kary grzywny na raty następuje na posiedzeniu, o którym strony nie muszą być powiadomione. Powyższe postanowienie jest zaskarżalne  zażaleniem.

Konsekwencje odwołania rozłożenia kary grzywny na raty

W przypadku, gdy postanowienie o odwołaniu rozłożenia kary grzywny na raty stanie się prawomocne (tzn. po upływie terminu na wniesienie środka zaskarżenia w postaci zażalenia lub na skutek utrzymania w mocy postanowienia po rozpoznaniu przez Sąd w/w środka) postępowanie wykonawcze będzie z powrotem kontynuowane.  A zatem możesz się spodziewać otrzymania wezwania do zapłaty. Jak wynika z mojego doświadczenia takie wezwanie może być skierowane do Ciebie zarówno w odrębnym piśmie już po uprawomocnieniu się postanowienia o odwołaniu rozłożenia kary grzywny na raty, jak i może być zamieszczone w samym w/w postanowieniu.

Nadto Sąd może rozważyć, zamiast wszczęcia postępowania egzekucyjnego, wydanie postanowienia o zarządzeniu wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności np. gdy z analizy sytuacji skazanego wynika, iż przeprowadzenie egzekucji byłoby niecelowe.

 

Opublikowano artykuły | Otagowano , , | Skomentuj

Wniosek o rozłożenie kary grzywny na raty

WNIOSEK O ROZŁOŻENIE KARY GRZYWNY NA RATY

Kto może złożyć wniosek o rozłożenie kary grzywny na raty? Zgodnie z art. 19 § 1 k.k.w do złożenia powyższego wniosku uprawnieni są: skazany, obrońca skazanego, prokurator.

Do jakiego Sądu należy złożyć wniosek o rozłożenie kary grzywny na raty? Zgodnie z art. 3 § 1 k.k.w wniosek należy skierować do sądu właściwego do wykonania wyroku tj. do Sądu:

  1. a) który wydał orzeczenie w pierwszej instancji

b)tylko w przypadku, gdy skazany przebywa w okręgu innego Sądu niż ten, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji do innego sądu równorzędnego, w którego okręgu skazany ma miejsce stałego pobytu.

Przykład obrazujący właściwość Sądu opisaną w punkcie a):

Prawomocny wyrok skazujący, w którym wymierzono Ci karę grzywny wydał Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa (Sąd I instancji). Od powyższego wyroku wniosłeś apelację, którą rozpoznał Sąd Okręgowy w Warszawie (Sąd I instancji), na skutek rozpoznania apelacji Sąd II instancji utrzymał wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w mocy. W chwili składania wniosku (czyli w chwili wykonywania wyroku) zamieszkujesz przy ul. Narbutta w Warszawie (a zatem w obrębie właściwości Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa).

Wniosek o rozłożenie kary grzywny na raty kierujesz do Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa, ponieważ ten Sąd jest właściwy dla wykonania wyroku wydanego w Twojej sprawie.

Przykład obrazujący właściwość Sądu opisaną w punkcie b):

Prawomocny wyrok skazujący, w którym wymierzono Ci karę grzywny wydał Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa (Sąd I instancji). Od powyższego wyroku wniosłeś apelację, którą rozpoznał Sąd Okręgowy w Warszawie (Sąd I instancji), na skutek rozpoznania apelacji Sąd II instancji utrzymał wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa w mocy. W chwili składania wniosku (czyli w chwili wykonywania wyroku) zamieszkujesz przy ul. Grunwaldzkiej w Otwocku (a zatem w obrębie właściwości Sądu Rejonowego w Otwocku).

Wniosek o rozłożenie kary grzywny na raty kierujesz zatem nie do Sądu I instancji tj. Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa, ale do innego sądu równorzędnego tj. Sądu Rejonowego w Otwocku, ponieważ ten Sąd jest właściwy dla wykonania wyroku wydanego w Twojej sprawie.

Gdyby w I instancji orzekał Sąd Okręgowy w Warszawie wniosek o wykonanie wyroku kierowałbyś do innego równorzędnego Sądu tj.  Sądu Okręgowego dla Warszawa- Praga w Warszawie.

Czy wniosek o rozłożenie kary grzywny na raty podlega opłacie? Pierwszy wniosek o rozłożenie kary grzywny na raty nie podlega opłacie. Ponowne wnioski o rozłożenie grzywny na raty podlega opłacie 2% od kwoty grzywny objętej wnioskiem, nie mniej jednak niż 25 zł.

Do kiedy możesz złożyć wniosek o rozłożenie kary grzywny na raty? Wniosek o rozłożenie kary grzywny na raty może być wszczęte aż do momentu uprawomocnienia się postanowienia o zamianie kary grzywny na prace społeczne lub postanowienia o zarządzeniu wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności. Przy czym należy wskazać, iż złożenie wniosku o rozłożenie kary grzywny na raty jest możliwe także po wezwaniu skazanego do uiszczenia kary grzywny.

Jak wygląda procedura wydania postanowienia o rozłożeniu kary grzywny na raty lub odmowie rozłożenia kary grzywny na raty? Postanowienie o rozłożeniu kary grzywny na raty zostaje wydane posiedzeniu. Nadto o terminie powyższego posiedzenia nie trzeba zawiadamiać stron.

Czy możesz zaskarżyć postanowienie o rozłożeniu kary grzywny na raty? Na postanowienie w przedmiocie rozłożenia kary grzywny na raty przysługuje środek zaskarżenia w postaci zażalenia.

Opublikowano artykuły | Otagowano , | Skomentuj

Rozłożenie kary grzywny na raty

ROZŁOŻENIE KARY GRZYWNY NA RATY

            Jak wskazywałam w poprzednim artykule nieuiszczenie w terminie orzeczonej w stosunku do Ciebie prawomocnym wyrokiem kary grzywny może skutkować zarządzeniem wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności.

Wielokrotnie jednak, a w szczególności, gdy orzeczona kara grzywny jest znaczna, nie jesteś w stanie jej uregulować jednorazowo, w całości. W taki wypadku powinieneś jak najszybciej złożyć do właściwego Sądu wniosek o rozłożenie kary grzywny na grzywny.

Wniosek o rozłożenie kary grzywny na raty musisz odpowiednio uzasadnić. Sąd może postanowić o rozłożeniu kary grzywny na raty jeśli natychmiastowe wykonanie kary grzywny pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki.

W orzecznictwie wskazuje się, nadto: „Istotną okolicznością dla możliwości orzeczenia o rozłożeniu grzywny na raty jest, oprócz wykazania, że natychmiastowe jej wykonanie pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki, także stwierdzenie, że skazany ma realną możliwość zrealizowania tej należności.” (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 5 listopada 2008 r. w sprawie o sygn. akt II AKzw 854/08).

Sąd przed wydaniem postanowienia w powyższej sprawie będzie brał pod uwagę m.in. Twój stan majątkowy, dotychczas uzyskiwane przez Ciebie zarobki, a także jakie zarobki mógłbyś uzyskiwać biorąc pod uwagę Twoje wykształcenie i dotychczas wykonywany zawód, sytuację rodzinną.

Przy czym należy wskazać, iż: „Mając na względzie osobisty charakter kary grzywny, sytuacja majątkowa innych członków rodziny (oprócz żony skazanego, z uwagi na możliwość skierowania egzekucji do majątku wspólnego małżonków) nie może decydować o rozłożeniu na raty wykonania tej kary.” (postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 5 listopada 2008 r. w sprawie o sygn.akt II AKzw 854/08).

            A zatem nie możesz skutecznie wskazać we wniosku o rozłożenie kary grzywny na raty, iż rozłożenie powyższej kary na raty jest zasadne, ponieważ raty będzie spłacać za Ciebie np. brat, matka, dziadek etc.

Z drugiej jednak strony w orzecznictwie wskazuje się, iż takie okoliczności jak np. poprzednia karalność nie są istotne z punktu widzenia podjęcia rozstrzygnięcia przez Sąd w sprawie o rozłożenie kary grzywny na raty.

Co do zasady orzeczona w stosunku do Ciebie karę grzywny można rozłożyć na raty na okres do 1 roku.  Jedynie w wypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie możliwie jest rozłożenie kary grzywny na okres powyżej 1 roku do 3 lat. Takim szczególnym wypadkiem jest m.in. znaczna wysokość orzeczonej kary grzywny, której uregulowanie w całości przy założeniu rozłożenia na raty na okres 1 roku byłoby niemożliwe przez skazanego bez poniesienia zbyt ciężkich skutków przez skazanego lub jego rodzinę.

Należy wskazać, iż Sąd wyda postanowienie o odmowie rozłożenia kary grzywny na raty jeżeli – po zbadaniu Twojego stanu majątkowego- dojdzie do wniosku, iż Twoje dochody pozwalają na uiszczenie grzywny w całości jednorazowo lub jeśli możliwe jest przeprowadzenie egzekucji grzywny z Twojego majątku.

Okres rozłożenia kary grzywny na raty biegnie od dnia wydania postanowienia o rozłożeniu kary grzywny na raty.

Opublikowano artykuły | Skomentuj

Zastępcza kara pozbawienia wolności

ZASTĘPCZA KARA POZBAWIENIA WOLNOŚCI

  1. KARA GRZYWNY

Kodeks karny przewiduje następujące rodzaje kar: karę grzywny, karę ograniczenia wolności, karę pozbawienia wolności, karę 25 pozbawienia wolności i karę dożywotniego pozbawienia wolności.

Orzeczona w stosunku do Ciebie kara grzywny to nic innego jak obowiązek uiszczenia określonej, wskazanej w wyroku przez Sąd kwoty. Kara grzywny może zostać wymierzona w stawkach dziennych wtedy Sąd w wyroku określa liczbę stawek dziennych oraz wysokość 1 stawki. Kara grzywny może zostać wymierzona także kwotowo.

II. WEZWANIE DO UISZCZENIA KARY GRZYWNY

Zgodnie z art. 44 § 1 k.k.w skazanego na karę grzywny sąd wyzywa do jej uiszczenia w terminie 30 dni.

Jak wynika z mojej praktyki wezwanie do uiszczenia kary grzywny Sąd wyśle do Ciebie w przeciągu 1-2 miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku. Jeżeli w ciągu 2 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku nie otrzymasz takiego wezwania zadzwonić do Sądu i upewnić się czy takie wezwanie zostało do Ciebie wysłane. Jeśli tak to możesz poprosić o wskazanie dokładnej wysokości należności jaką masz uregulować wraz z numerem rachunku bankowego na który masz dokonać przelewu. Musisz pamiętać, że bardzo często zdarzają się pomyłki dotyczące m.in. wysyłania korespondencji przez sekretariaty Sądów na właściwe adresy. Jednakże w Twoim interesie jest pilnować swojej sprawy i upewnić się czy wysłano do Ciebie wezwanie. Jeśli tak to kiedy i na jaki adres.

Jeżeli w powyższym terminie nie uregulujesz orzeczonej w stosunku do Ciebie kary grzywny Sąd zwróci się do komornika o wyegzekwowanie powyższej należności.

III. ZARZĄDZENIE WYKONANIA ZASTĘPCZEJ KARY POZBAWIENIA WOLNOŚCI

Zgodnie z art. 46 § 1 k.k.w jeżeli egzekucja grzywny okaże się bezskuteczna lub z okoliczności sprawy wynika, że była ona bezskuteczna sąd zarządza wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności.

Jak wynika z mojej praktyki zarządzenie przez sąd wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności stanowi realne zagrożenie. Posiedzenia w przedmiocie zarządzanie zastępczej kary pozbawienia wolności są wyznaczone niezmiernie często. Musisz wiedzieć, że jeżeli okaże się że egzekucja grzywny okazała się bezskuteczna sędzia z automatu wyznaczy termin posiedzenia w przedmiocie zarządzenia w stosunku do Ciebie zastępczej kary pozbawienia wolności.

IV. ZASADY PRZELICZANIA NIEUISZCZONEJ KWOTY GRZYWNY NA DNI POZBAWIENIA WOLNOŚCI

Zarządzając wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności, przyjmuje się, że jeden dzień pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny. Zgodnie z uregulowaniami ustawy Kodeks karny wykonawczy kara zastępcza pozbawienia wolności nie może przekroczyć 12 miesięcy pozbawienia wolności, jak również górnej granicy kary pozbawienia wolności za dane przestępstwo, a jeżeli ustawa nie przewiduje za dane przestępstwo kary pozbawienia wolności, górna granica zastępczej kary pozbawienia wolności nie może przekroczyć 6 miesięcy. Zasady te stosuje się odpowiednio do grzywny określonej kwotowo, z tym że jeden dzień pozbawienia wolności jest równoważny grzywnie w kwocie od 20 do 4.000 złotych.

PRZYKŁAD:

Sąd wymierzył Ci karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych. A zatem wymierzono Ci grzywnę w wysokości 500 zł.

A zatem jeżeli nie uregulujesz w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania do zapłaty dostaniesz wezwanie przed egzekucją wyzywające Cię do zapłaty w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania należności pod rygorem wszczęcia egzekucji komorniczej, względnie wykonania zastępczej kary pozbawienia wolności za grzywnę.

W naszym przykładzie wymierzono Ci karę grzywny w wysokości 500 zł (50 stawek dziennych po 10 złotych każda stawka). A zatem zastępcza kara pozbawienia wolności przy założeniu, że :

1 dzień pozbawienia wolności = 2 stawki dzienne grzywny

wyniesie 25 dni kary zastępczej kary pozbawienia wolności

V. SPOSOBY ZWOLNIENIA SIĘ OD ZARZĄDZONEJ KARY POZBAWIENIA WOLNOŚCI

Od zarządzonej w stosunku do Ciebie zastępczej kary pozbawienia wolności możesz się zwolnić w każdym czasie przez złożenie kwoty pieniężnej przypadającej jeszcze do uiszczenia tytułem grzywny.

Czy jednak istnieje możliwość, by orzeczoną w stosunku do Ciebie karę grzywny uiścił ktoś poza Tobą?

Ustawodawca, kierując się zasadą że orzeczona w stosunku do Ciebie kara grzywny ma być dla Ciebie dolegliwością o charakterze przede wszystkim ekonomicznym i ma spowodować uszczuplenie Twoich dóbr materialnych penalizuje w art.54 k.w. nie tylko organizowanie lub przeprowadzenie publicznej zbiórki ofiar na uiszczenie grzywny orzeczonej za przestępstwo. Osoba dopuszczająca się takiego czynu polega karze aresztu albo grzywny.

Takiej samej karze podlega osoba, która uiszcza za skazanego grzywnę lub ofiarowuje mu albo osobie dla niego najbliższej pieniądze na ten cel.

VI. DOPUSZCZALNOŚĆ UREGULOWANIA WYMIERZONEJ CI KARY GRZYWNY PRZEZ OSOBĘ NAJBLIŻSZĄ

Jedyną osobą, która bez narażania się na odpowiedzialność karną może skutecznie uiścić za Ciebie orzeczoną w stosunku do Ciebie karę grzywny jest tzw. „osoba najbliższa”. Jest to wyrażenie ustawowe.

Ustawodawca w art. 47§ 3 k.w. wskazuje, że osobą najbliższą jest: małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu. Poniżej przedstawiam Ci jak prawidłowo zinterpretować wskazany przez ustawodawcę krąg osób, które uznaje za tzw. „osobę najbliższą”:

1) małżonek (ale uwaga za osobę najbliższą nie można uznać byłego małżonka). Co istotne, za osobę najbliższą należy uznać małżonka pozostającego w seperacji;

2) wstępny (tj. rodzice, dziadkowie itd.)

3)zstępny (tj. dzieci, wnuki itd.) oraz rodzeństwo;

3) powinowaty, tj. krewny jednego z małżonków (ale już nie powinowaty tego krewnego) wobec drugiego z nich, z tym że tylko w tej samej linii lub tym samym stopniu, a więc odnośnie do wstępnych, zstępnych i rodzeństwa drugiego z małżonków; Należy podkreślić, że powinowactwo nie ustaje w razie śmierci współmałżonka ani w razie rozwiązania małżeństwa ( zgodnie z art. 618 k.r.o.). Powinowactwo ustaje jedynie w razie unieważnienia małżeństwa;

4) osoba pozostająca w stosunku przysposobienia i jej małżonek, w przypadku rozwiązania stosunku przysposobienia ustaje także relacja najbliższości,

5) osoba pozostająca we wspólnym pożyciu, a więc gdy dwie osoby połączone więzią psychiczną i fizyczną wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe (więź gospodarcza), czyli pozostają w konkubinacie, a więc w „faktycznym”, niesformalizowanym prawnie „małżeństwie”, a nie w luźnym związku o charakterze partnerskim (zob. np. wyrok SN z dnia 12 listopada 1975 r., V KR 203/75, OSP 1976, z. 10, poz. 187).

VII. JAK POSTĘPOWAĆ PO UREGULOWANIU WYMIERZONEJ CI KARY GRZYWNY

Jak należy postąpić dalej, gdy osoba najbliższa uiści już za Ciebie karę grzywny? Rozważmy III warianty:

I. zarządzono w stosunku do Ciebie zastępczą karę pozbawienia wolności ale nie dostałeś wezwania do stawienia się w Areszcie Śledczym- skieruj do Sądu pismo przewodnie, w którym poinformujesz Sąd iż uiściłeś żądaną należność i wniesiesz o zwolnienie Cię przez Sąd na podstawie art. 47 § 2 k.k.w od zastępczej kary pozbawienia wolności zarządzonej postanowieniem tutaj wskażesz datę wydania postanowienia i sygnaturę sprawy. Koniecznie jako załącznik do powyższego pisma dołącz dowód wpłaty.

II. zarządzono w stosunku do Ciebie zastępczą kare pozbawienia wolności i dostałeś wezwanie do stawienia się w Areszcie Śledczym- jak najszybciej jeszcze przed wyznaczonym Ci terminem stawienia się w Areszcie Śledczym skieruj do Sądu pismo przewodnie w którym poinformujesz Sąd iż uiściłeś żądaną należność i wniesiesz o zwolnienie Cię przez Sąd na podstawie art. 47 § 2 k.k.w od zastępczej kary pozbawienia wolności zarządzonej postanowieniem tutaj wskażesz datę wydania postanowienia i sygnaturę sprawy. Koniecznie jako załącznik do powyższego pisma dołącz dowód wpłaty.

III. zarządzono w stosunku do Ciebie zastępczą karę pozbawienia wolności, dostałeś wezwanie do stawienia się w Areszcie Śledczym i rozpocząłeś odbywanie zastępczej kary pozbawienia wolności- jak najszybciej skieruj do Sądu pismo z pismo przewodnie w którym poinformujesz Sąd iż uiściłeś żądaną należność i wnieś o natychmiastowe zarządzenie zwolnienia Cię przez Sąd z Aresztu Śledczego na podstawie art. 47 § 2 k.k.w od zastępczej kary pozbawienia wolności zarządzonej postanowieniem tutaj wskażesz datę wydania postanowienia i sygnaturę sprawy. Koniecznie jako załącznik do powyższego pisma dołącz dowód wpłaty.

Zgodnie z zasadą omówioną wcześniej 1 dzień pozbawienia wolności równa się 2 stawkom dziennym grzywny a zatem regulując należność musisz

PRZYKŁAD:

Sąd wymierzył Ci karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych. A zatem wymierzono Ci grzywnę w wysokości 1000 zł.

Sąd zarządził wobec Ciebie zastępczą karę pozbawienia wolności w wymiarze 25 dni pozbawienia wolności.

W Areszcie Śledczym spędziłeś 10 dni pozbawienia wolności (czyli 20 stawek po 20 złotych), a zatem do uiszczenia pozostała Ci następująca kwota:

1 dzień pozbawienia wolności= 2 stawki dzienne grzywny= 40 zł

10 dni pozbawienia wolności=400 zł

Pozostała kwota do uiszczenia to 600 zł.

Opublikowano Bez kategorii | Skomentuj

Łączenie środków karnych

W jednym z poprzednich artykułów pod tytułem ,,Kary podlegające połączeniu wyrokiem łącznym” napisałam o łączeniu wyrokiem łącznym kar pozbawienia wolności, jednakże niewiele osób wie o tym, iż wyrokiem łącznym można połączyć również środki karne takie jak np.: zakaz prowadzenia pojazdów, zakaz wstępu na imprezy masowe, zakaz wstępu do ośrodków gier i uczestnictwa w grach hazardowych czy zakaz prowadzenia określonej działalności gospodarczej.

Instytucja łączenia środków karnych została przedstawiona w art. 90 k.k. Artykuł ten ma na celu uregulowanie zbiegu środków karnych w sytuacji, gdy przestępstwa, za które je orzeczono pozostają w zbiegu realnym i wymierzono za nie karę łączną. Środki karne, środki zabezpieczające oraz dozór pomimo orzeczenia kary łącznej będą podlegać niezależnemu wykonaniu. Jedynie w przypadku gdyby wykonanie kilku orzeczonych środków karnych nie było możliwe w praktyce, można wykonać je jednokrotnie.

Od powyższej zasady przepisy prawa ustanawiają wyjątek w postaci art. 90 §2 k.k., który przewiduje możliwość łączenia następujących środków karnych tego samego rodzaju :

  • pozbawienie praw publicznych,
  • zakaz zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej,
  • zakaz prowadzenia działalności związanej z wychowaniem, leczeniem, edukacją małoletnich lub z opieką nad nimi,
  • obowiązek powstrzymywania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakaz kontaktowania się z określonymi osobami, zakaz zbliżania się do określonych osób,
  • zakaz wstępu na imprezy masowe,
  • zakaz wstępu do ośrodków gier i uczestnictwa w grach hazardowych,
  • nakaz opuszczania lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym,
  • zakaz prowadzenia pojazdów.

Z powyższego wynika, że w wyroku łącznym można połączyć tylko takie środki karne, których wykonanie jest rozciągnięte w czasie.

Warunkiem niezbędnym do połączenia w/w środków karnych jest, aby środki karne miały zbieżną treść. Przykładowo wskazać można, iż zakaz prowadzenia pojazdów, który Sąd połączy wyrokiem łącznym musi dotyczyć pojazdów tej samej kategorii.

Przy łączeniu środków karnych należy stosować odpowiednio przepisy dotyczące łączenia kar. W praktyce oznacza to, że dolną granica łączonego środka karnego będzie wymiar najwyższego wymierzonego środka i wynosić ona będzie co najmniej 1 rok albo 2 lata w przypadku zakazu wstępu na imprezy masowe. Górną granicę stanowić będzie suma orzeczonych środków karnych, z tym, że nie będzie mogła przekroczyć:

  • 6 lat- w przypadku zakazu wstępu na imprezy masowe;
  • 10 lat- w przypadku łączenia środków karnych takich jak:
  • pozbawienie praw publicznych,
  • zakaz zajmowania określonego stanowiska, wykonywania określonego zawodu lub prowadzenia określonej działalności gospodarczej,
  • zakaz wstępu do ośrodków gier i uczestnictwa w grach hazardowych,
  • nakaz opuszczenia lokalu zajmowanego wspólnie z pokrzywdzonym,
  • zakaz prowadzenia pojazdów.
  • 15 lat – w przypadku łączenia następujących środków karnych:
  • zakaz prowadzenia działalności związanej z wychowaniem, leczeniem, edukacją małoletnich lub z opieką nad nimi,
  • obowiązek powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakaz kontaktowania się z określonymi osobami, zakaz zbliżania się do określonych osób lub zakaz opuszczania określonego miejsca pobytu bez zgody sądu.
  • W przypadku, gdy choćby jeden z połączonych środków karnych zostanie orzeczony na zawsze, będzie on pochłaniał wszystkie inne łączone środki karne.
  • Łączeniu nie podlegają następujące środki karne:
  • obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,
  • nawiązka,
  • świadczenie pieniężne,
  • podanie wyroku do publicznej wiadomości.

W sytuacji, gdy zachodzi konieczność wykonania kilku środków karnych niepodlegających łączeniu środki te podlegają odrębnemu wykonaniu. Początek okresu wykonywania poszczególnych środków karnych rozpoczyna bieg od uprawomocnienia się orzeczeń, którymi je orzeczono.

Autor: apl. adw. Ewelina Świstek.

Opublikowano artykuły | 2 komentarzy

Kto rozpoznaje wniosek o wydanie wyroku łącznego?

Przepisy kodeksu postępowania karnego określają jaki sąd jest właściwy do wydania wyroku łącznego. Zgodnie z art. 569 k.p.k. ,,jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji.”

Zasadę tę stosuje się w przypadku, gdy wyroki w I instancji zostały wydane przez sądy równorzędne oraz w sytuacji, w której orzekał sąd powszechny oraz sąd szczególny, a orzeczone kary mają ten sam stopień surowości. Nie ma natomiast znaczenia to, kiedy uprawomocniły się poszczególne wyroki.

Tytułem przykładu: jeżeli wyrok skazujący podlegający łączeniu został wydany przez Sąd Rejonowy dla Warszawy- Woli, a następnie w stosunku do oskarżonego został wydany kolejny wyrok skazujący przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, to właściwym do wydania wyroku łącznego będzie Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy.

W przypadku, gdy w I instancji orzekały sądy różnego rzędu, wyrok łączny wydaje sąd wyższego rzędu. Przykładowo, gdy pierwszy wyrok podlegający łączeniu wydał w I instancji Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie, a drugi wyrok skazujący wydał Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa to właściwym do wydania wyroku łącznego będzie Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie.

Gdyby doszło do sytuacji, w której sąd wyższego rzędu na rozprawie w przedmiocie wyroku łącznego stwierdzi, że jego wyrok nie spełnia warunków do orzeczenia kary łącznej z innymi karami orzeczonymi wyrokami sądów niższego rzędu, ale stwierdzi jednocześnie, że spełniają te warunki poszczególne wyroki sądów niższego rzędu to powinien rozstrzygnąć merytorycznie w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Sąd nie ma w takim przypadku możliwości uchylenia się od rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy.

W razie zbiegu właściwości sądu powszechnego i szczególnego o karze łącznej orzeka ten z sądów, który wymierzył karę surowszą podlegającą łączeniu. Zatem w razie zbiegu wyroków sądu rejonowego i wojskowego sądu okręgowego nie stosujemy zasady określonej w art. 569§2 k.p.k., zgodnie z którym w przedmiocie wydania wyroku łącznego orzeka sąd wyższego rzędu.

Przykładowo: jeżeli Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia orzekł karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a Wojskowy Sąd Okręgowy orzekł karę 1 roku pozbawienia wolności, właściwym do wydania wyroku łącznego jest Sąd Rejonowy dla Warszawy- Śródmieścia, gdyż orzekł surowszą karę.

W sytuacji, gdy wyroki sądów niższego rzędu nie spełniają, podobnie jak wyrok sądu wyższego rzędu, warunków do wydania wyroku łącznego Sąd powinien umorzyć całe postępowanie bez względu na to na jakim etapie zostanie dostrzeżony brak przesłanek do wydania wyroku łącznego.

Warto zwrócić uwagę na to, iż postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego oraz postępowanie w sprawie przestępstwa objętego następnie wyrokiem łącznym są odrębnymi postępowaniami i dlatego w składzie orzekającym może orzekać ten sam sędzia.

Jedynym wyjątkiem w tym zakresie jest sytuacja, w której w składzie orzekającym zasiadał ponownie sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia uchylonego przez sąd II instancji i przekazanego do ponownego rozpoznania.

Zgodne z przepisami prawa nie ma również żadnej przeszkody, aby sędzia wydający wyrok łączny brał udział w postępowaniu odwoławczym od jednego z wyroków skazujących objętych wnioskiem o wydanie wyroku łącznego.

Autor: apl.adw. Ewelina Świstek.

Opublikowano artykuły | Skomentuj

Zagrożenia związane z wydaniem wyroku łącznego

W przypadku zgłaszania wniosku o wydanie wyroku łącznego należy zwrócić uwagę na to, że zgodnie z art. 89§1a kodeksu karnego w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania sąd może w wyroku łącznym orzec karę łączną pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, ale istnieje też możliwość, że Sąd orzeknie karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Dlatego bardzo istotne jest dokładne przeanalizowanie, czy składanie takiego wniosku będzie rzeczywiście korzystne dla skazanego. Może bowiem dojść do takiej sytuacji, że po połączeniu kar do wykonania jest większa kara, niż gdyby skazany odbywał po kolei kary orzeczone poszczególnymi wyrokami.

Aby w praktyczny sposób skorzystać z możliwości połączenia kar należy złożyć do sądu, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji wniosek o wydanie wyroku łącznego. Wniosek ten nie podlega opłacie.

Autor: apl.adw. Ewelina Świstek.

Opublikowano artykuły | Skomentuj

Jakie kary podlegają połączeniu wyrokiem łącznym?

Nie wszystkie kary orzeczone za przestępstwa mogą być ze sobą połączone. Łączeniu podlegają jedynie kary tego samego rodzaju, a więc kara pozbawienia wolności z karą pozbawienia wolności, kara grzywny z karą grzywny. Wyjątkiem jest możliwość połączenia wyrokiem łącznym kary pozbawienia wolności z karą ograniczenia wolności.

Nie można połączyć kar :

  • orzeczonych za przestępstwo z karami orzeczonymi za wykroczenie, np. kary za przestępstwo udziału w bójce nie można połączyć z karą orzeczoną za wykroczenie prowadzenia pojazdu bez uprawnień.
  • kar zastępczych ze sobą i z karami zasadniczymi- przykładowo jeżeli sąd orzekł w wyroku karę grzywny, której nie uiszczono, sąd może zamienić tę niewykonaną karę na karę pozbawienia wolności, która będzie wtedy tzw. karą zastępczą. Takiej kary zastępczej nie można wtedy połączyć np. z karą pozbawienia wolności orzeczoną w innej sprawie.
  • orzeczonych w wyrokach skazujących wydanych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Przykładowo nie można połączyć kary pozbawienia wolności orzeczonej w wyroku sądu polskiego z karą pozbawienia wolności orzeczoną w wyroku sądu irlandzkiego.

Wymiar kary łącznej w wyroku łącznym.

Zgodnie z art. 86§1 k.k. kara łączna :

  • nie może być niższa od najwyższej z orzeczonych kar jednostkowych
  • nie może przekroczyć sumy orzeczonych kar jednostkowych.

Przykładowo, gdy skazany otrzymał w wyroku podlegającemu łączeniu karę 1 roku pozbawienia wolności, a w drugim wyroku karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, Sąd orzeknie w wyroku łącznym karę pozbawienia wolności w przedziale od 1 roku i 6 miesięcy do kary 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności.

Jednocześnie wymierzona wyrokiem łącznym kara nie może przekroczyć 2 lat ograniczenia wolności, 15 lat pozbawienia wolności i co do zasady 810 stawek dziennych grzywny.

Zgodnie z art. 86§1a k.k. Sąd może orzec w wyroku karę 25 lat pozbawienia wolności, jeżeli suma orzeczonych kar pozbawienia wolności wynosi co najmniej 25 lat, a chociażby jedną z podlegających łączeniu kar orzeczono w wymiarze nie mniejszym niż 10 lat.

Wydając wyrok łączny sąd może połączyć również kary grzywny. Sąd orzeka łączną karę grzywny w wysokości od najwyższej liczby stawek dziennych do ich sumy. Należy jednak zwrócić uwagę, że granice te dotyczą tylko liczby stawek dziennych. Sąd ustala na nowo wysokość jednej stawki dziennej, przy czym nie może ona przekroczyć najwyższej z ustalonych przy wymiarze kar jednostkowych. Zasadą jest, że jeżeli kara łączna grzywny jest orzekana w wyroku skazującym, to określona dla niej wysokość jednej stawki dziennej nie powinna się różnić od wysokości ustalonej w ramach kar jednostkowych, ponieważ podstawą jej określenia są te same możliwości płatnicze sprawcy.
Należy jednak pamiętać, że teoretycznie możliwa jest sytuacja, w której kwota do uiszczenia tytułem kary łącznej grzywny będzie większa niż wynikająca z sumy kar jednostkowych.

Jeżeli chociażby jedna z podlegających łączeniu grzywien jest wymierzona kwotowo, karę łączną grzywny również wymierza się kwotowo. Przelicza się wówczas grzywnę orzeczoną w stawkach dziennych na kwotę i łączy się ją z grzywną kwotową. Kara łączna nie może być niższa od wyższej z tych kwot, ani przekroczyć ich sumy.

Kodeks pozwala również na łączenie kary ograniczenia wolności z karą pozbawienia wolności. Łączną karą jest wtedy kara pozbawienia wolności. Aby określić jej granice, wysokość kary jednostkowej ograniczenia wolności przelicza się na karę pozbawienia wolności, przyjmując, że miesiąc ograniczenia wolności jest równy 15 dniom pozbawienia wolności. Wynika z tego, że przy ustalaniu granic kary łącznej wymiar pozbawienia wolności w zakresie wynikającym z przeliczenia na tę karę kary ograniczenia wolności należy określić w dniach.

Autor: Apl. Adw. Ewelina Świstek

Opublikowano artykuły | 6 komentarzy

Jaki Sąd wydaje wyrok łączny?

Wyrok łączny wydaje Sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji. Kodeks rozwiązuje problem wystąpienia ewentualnego sporu między sądami – jeżeli bowiem w pierwszej instancji orzekały sądy różnego rzędu, wyrok łączny wydaje sąd wyższego rzędu. Jeżeli dochodzi do zbiegu wyroków sądu powszechnego i szczególnego, to o karze łącznej orzeka sąd, który wymierzył surowszą karę podlegającą łączeniu.

W razie zaistnienia przesłanek do wydania wyroku łącznego orzeczenie kary łącznej jest obowiązkiem Sądu. Dlatego postępowanie w sprawie wyroku łącznego może być wszczęte nie tylko na wniosek skazanego bądź jego obrońcy, ale i z urzędu, a treścią wniosku sąd nie jest związany.

Udział skazanego w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego.

Stawiennictwo skazanego na rozprawie dotyczącej wyroku łącznego nie jest obowiązkowe. Sąd może jednak uznać, że udział skazanego w rozprawie jest konieczny, wówczas należy wezwać go na rozprawę, a jeżeli jest on pozbawiony wolności zarządzić jego doprowadzenie. Również skazany pozbawiony wolności może zgłosić wniosek o sprowadzenie go na rozprawę. Jeżeli sąd nie zarządza sprowadzenia skazanego, który nie ma obrońcy, wyznaczy do obrony jego interesów obrońcę z urzędu. Obowiązkowy jest natomiast udział prokuratora.

Doświadczenie zawodowe wskazuje jednak, iż osobiste stawiennictwo skazanego na rozprawie jest bardzo ważne. Sąd bierze pod uwagę zachowanie skazanego po wydaniu wyroku, dlatego skazany osobiście uczestnicząc w rozprawie może swoją postawą przekonać Sąd, iż warto orzec wobec niego jak najniższą karę łączną.

W wyroku łącznym Sąd powinien oznaczyć datę, od której należy liczyć początek odbywania kary orzeczonej wyrokiem łącznym, oraz wymienić okresy zaliczone na poczet kary łącznej.

Wykonanie wyroku łącznego.

Zgodnie z art. 576§1 k.p.k.z chwilą uprawomocnienia się wyroku łącznego wyroki podlegające łączeniu nie podlegają wykonaniu w zakresie objętym wyrokiem łącznym. Należy mieć również na uwadze, że jeśli choćby jedna z kar podlegających łączeniu została orzeczona bez warunkowego zawieszenia jej wykonania to Sąd karę łączną może także orzec bez warunkowego zawieszenia.

Z chwilą, w której wyrok łączny się uprawomocni, wyroki podlegające połączeniu nie ulegają wykonaniu w zakresie objętym wyrokiem łącznym. Jeżeli w wyroku łącznym wymierzona została kara niższa od okresu odbytych i połączonych już kar pozbawienia wolności lub równa temu okresowi, przewodniczący niezwłocznie zarządza zwolnienie skazanego, jeżeli nie jest on pozbawiony wolności w innej sprawie. Przesyłając zarządzenie do wykonania, załącza się wydany wyrok łączny.

Aby w praktyce skorzystać z możliwości połączenia kar należy złożyć do sądu, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji wniosek o wydanie wyroku łącznego. Należy podkreślić, że wniosek taki nie podlega żadnej opłacie.

Wyrok łączny traci moc tylko wtedy, gdy pojawi się potrzeba wydania nowego wyroku łącznego. Następuje to, gdy ujawni się skazanie, które podlega wykonaniu z karami już objętymi wyrokiem łącznym.

Autor: apl.adw. Ewelina Świstek.

Opublikowano artykuły | Skomentuj

Zalety i warunki wydania wyroku łącznego

Z doświadczenia zawodowego wynika, iż na skutek łączenia kar ich suma staje się co do zasady niższa, niż gdyby każdą z poszczególnych kar sprawca miał odbywać pojedynczo.

W wyroku łącznym dolna granica orzeczonej kary nie może być niższa niż najwyższa z orzeczonych kar jednostkowych, a górna granica nie może przekroczyć sumy orzeczonych kar jednostkowych.
Przykładowo jeżeli jedna z kar podlegających łączeniu wynosi 1 rok pozbawienia wolności, a druga kara wynosi 1 rok i 4 miesiące pozbawienia wolności to Sąd orzeknie w wyroku łącznym karę w przedziale od 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności do 2 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności.

Aby jednak możliwość łączenia kar mogła w ogóle zaistnieć wymagane jest, aby kary wymierzone za poszczególne przestępstwa były tego samego rodzaju ( czyli np. kara pozbawienia wolności z karą pozbawienia wolności, grzywna z grzywną), albo takie, które w świetle obowiązujących przepisów Kodeksu Karnego podlegają łączeniu.

Warunki wydania wyroku łącznego.

Przesłanki wydania wyroku łącznego:

  • zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej,
  • sprawca popełnił co najmniej dwa przestępstwa,
  • przestępstwa popełniono, zanim zapadł pierwszy, chociażby nieprawomocny wyrok, co do któregokolwiek z tych przestępstw,
  • za przestępstwa te wymierzono kary tego samego rodzaju albo inne podlegające połączeniu,
  • oskarżony został już prawomocnie skazany co najmniej dwoma prawomocnymi wyrokami rożnych sądów.

Jak widać po spełnieniu wszystkich wyżej wymienionych okoliczności dopiero można się starać o wydanie wyroku łącznego. Jeżeli któraś przesłanka nie jest spełniona, wówczas nie można wnosić o wydanie wyroku łącznego.

Autor: Aplikant Adwokacki Ewelina Świstek

 

Opublikowano artykuły | 2 komentarzy